ندادن حقوق و اینکه نه تنها بیمه برام رد نکردن که اصلاً منو فکر می‌کنند از این کارگرای غیرمجازم که هر طور دلش خواست حقوق بدن و بدتر از همه، مگه نگهبان در ماه نباید دو روز و نصفی مرخصی داشته باشند؟ اگه نه که هیچ، اگه داره که چرا صاحب کار میگه تو باید صبح بری، بعدازظهرم باید تو شرکت باشی، در حالی که همه میگن در ماه دو روز و نصفی حق داری مرخصی بری. من 24 ساعت تو شرکتم. خدا شاهد اگه پدر و مادر پیرم نبودن، یک ثانیه کار نمی‌کردم تو شرکتشون. و اینکه مگه تو تعطیلات رسمی مثل عید و شهادت و غیره نباید نگهبان یا دلخواهی یا بر مرخصی که باید حقوقش حساب بشه، یا اگر ماند و کار کرد دو برابر حساب بشه؟ من تو عید نوروز رفتم خونه، دو روز و یک شب خونه بودم، آمدم میگن چون نبود کسری حقوق داری. منم سر درنمیارم، فقط میگم خدایا خودت جای حق نشستی چرا باید اینجوری باهام رفتار کنه؟ چون اتباع خارجی هستم یا چون سر درنمیارم، اینا هم از خداشون شده. بدتر از همه بهم گفتن بیا کار کن، ماه 35 میدم، 5 تومن برا خرجت و اینکه یک وعده غذاتم میدم. اونم همون یک ماه اول دادن و قطع کردن. در حالی بهم گفته بود یک ماه کار کردی، بعد از عید حقوقم افزایش میده که بعد از عید گفت من همچین حرفی نزدم. بدتر از همه اینقدر بهش گفتم مهندس حقوقم کمه، افزایش بده، میگه فعلاً از هیچ کسی را افزایش ندادم و فعلاً تو جنگیم، بذار ببینم چطور میشه، به افزایش میدم. الان چند ماه از عید گذشته، انگار نه انگار. وقتی هم بهشون میگم، میگن یک کاری یاد بگیر، شبا وایسا کار کن. آخه آدمی که 24 ساعت نگهبانی بده، دیگه شب می‌تونه کار کنه؟ آخه من اگه می‌خواستم کارکنم چرا آمدم نگهبانی؟ با اون در حیاط بزرگ که با دست باید بازش کنم، اصلاً تکون نمی‌خوره. اینقدر زور می‌زنم که تا ریلش راه بیفته باز شه. بقیه شرکت‌ها دراشون کنترلی هستن. آرتینا با دست فاصله‌ش با اتاق نگهبانی حدود 50 تا 60 متر هست. کاش کارگرا و نیروهای شرکت توی یک ساعت مشخص بیان. جوشکار ساعت 7 میاد، پیمانکار ساعت 9، مهندش ساعت 10 یا 11، هر کدام هر وقت دلشون خواست تشریف میارن. منم که هی باید برم و بیام در باز کنم براشون. نه موقع صبحانه می‌فهمم چی خوردم، نه موقع نهار، نه شام. از اون طرفم بعدازظهر یکی ساعت 5 میره، یکی 6 یا 7. خلاصه تا 9 جا داره که خارج بشن از شرکت. و می‌خوام بهشون بگم که حقوق من را تصفیه کنند. خدا شاهد نه برام می‌صرفه، نه هیچی. باید یه چیزی هم بذارم روش. اینجور پیش بره بدهکار میشم. آره، شما اگه امکانش هست راهنماییم کنید که برم چی بگم بهشون؟ که همینو بگم: «مهندس، برام نمی‌صرفه، حقوقمو تصفیه کنید من برم سر کار دیگه‌ای» یا یه چیز دیگه بگم؟ به خدا هم از نظر جسمی خستم، هم از نظر روحی که خیلی اذیتم. همش به ذهنم میاد این چیزا. گاهی از زندگی‌م سیر میشم، انگار دارم کم‌کم افسرده میشم. ممنون میشم یه راهنمایی کنید. اگه حقوقمو اضافه کرد و از عید به این‌ور کسری‌هاشو دادن که هیچ، اگه نه میرم اداره کار شکایت می‌کنم. من شاهد هم دارم، بجز خودم دو نفر دیگه هم هستن. تازه من برای کارگرها غذا سفارش میدم، با خط خودم زنگ می‌زنم رستوران، و اینکه موقع مرخصی اسنپ می‌گیرم، کرایه ماشین رو هم تا حالا ندادن بهم. پول تماس‌هام رو هم همینطور. من هر چی درمیارم دوباره همینجا خرج می‌کنم. ای خدا خودت در رحمتی باز کن برام. من اومدم اینجا به امید تازه. نامزدم دارم، هنوز خیلی از وسایل خونه‌مو نخریدم. هر چی هم خریدم قسطی برداشتم. اینجور پیش بره ازم شکایت می‌کنند، نامزدم طلاق می‌گیره و... خدایا خودت کمک کن، من جز تو کسی رو تو این دنیا ندارم.