سلام، وقت شما هم بخیر.اگر متهمی که با حکم جلب یا نیابت قضایی در اختیار مأموران بوده، از دست شما فرار کرده است، صرف فرار متهم به خودی خود به این معنا نیست که شما مرتکب جرم شده‌اید.

اما اگر بررسی شود که فرار در اثر سهل‌انگاری، بی‌احتیاطی یا تخلف از مقررات حفاظتی بوده است، ممکن است برای شما مسئولیت انضباطی یا انتظامی در یگان محل خدمت ایجاد شود. در موارد خاص، اگر ثابت شود مأمور عمداً موجبات فرار متهم را فراهم کرده یا با او تبانی داشته است، موضوع می‌تواند جنبه کیفری نیز پیدا کند.

بنابراین، اگر واقعاً در حین انجام مأموریت و بدون تقصیر عمدی شما، متهم از فرصت استفاده کرده و فرار کرده باشد، معمولاً موضوع ابتدا از نظر انتظامی و اداری بررسی می‌شود و صرف وقوع فرار به معنای مجرم بودن شما نیست.

اگر بفرمایید:

• سرباز فراجا هستید یا نیروهای مسلح دیگر؟
• متهم دستبند داشت یا خیر؟
• فرار حین انتقال اتفاق افتاد یا در کلانتری/بازداشتگاه؟

می‌توانم دقیق‌تر درباره مسئولیت احتمالی شما توضیح دهم.

اگر حفاظت یا همراهی متهم پس از دستگیری رسما به شما سپرده شده و اهمال شما سبب فرار شده باشد، رفتار می تواند مشمول ماده ۵۴۸ قانون مجازات اسلامی بخش تعزیرات باشد. اگر متهم هنوز دستگیر نشده و شما مامور اجرای جلب بوده اید، ماده ۵۵۰ همان قانون درباره اهمال در دستگیری قابل بررسی است؛ کمک عمدی یا تبانی مشمول مقررات شدیدتر است. صرف فرار متهم برای محکومیت شما کافی نیست و باید وظیفه، تقصیر یا عمد و رابطه آن با فرار اثبات شود. موضوع را بی درنگ گزارش و دستور ماموریت و اقدام های تعقیبی را مستند کنید؛ رسیدگی در صلاحیت مرجع قضایی نظامی است.

با فرار متهم از دست سرباز، ممکن است جرم جدیدی (فرار از بازداشت) محقق شود و قابل تعقیب است.