ایا وقتی طفل 30 ماهه با دستور موقت و سپس رای دادگاه حضانت به مادر تعلق میگیدرد و مادر در ترک منزل به شهر دیگری رفته باشد ایا اجازه دارد طفل را با خود برده از شهر اصلی محل سکونت و باعث از بین بردن رابطه پدر و طفل شود؟با توجه به ماده 14 قانون حمایت خانواده مصوب مجلس شورای اسلامی.و خانم در دادخواست استرداد طفل با دستور موقت و سپس با حضانت اینگونه بیان کرده که من و همسرم بخاطر اختلاف جدا شده ایم و در حال ناضر جدا زندگی میکنیم این جمله باعث گول زدن قاضی در پرونده هست یا نه؟چه برداشتی قاضی از این جمله میکند.ایا این عمل باعث تشخیص قاضی در فریب او احتساب میشود؟و وقتی قاضی یا والد دیگر طفل اجازه و رضایت خروج طفل از شهر محل زندگی را به حضانت دار فعلی نداده باشند چه تبعاتی در انتظار اوست بعنوان کسی که از حضانت به او داده شده بامالکیت بر طفل اشتباه گرفته و خلاف مصلحت طفل عمل کرده و باعًث قطع رابطه عاطفی و روانی کودک با محیط اشنا محل رشد و زندگی اصلی و بردن به شهر دیگر و پدر به عنوان شریک عاطفی طفل