سلام اگر بین شما و خواهرتان دست‌نوشته‌ای وجود دارد که در آن فروش ۲۵۰ متر زمین ذکر شده و امضا و مهر شورای محل هم دارد، در حقوق ایران این نوشته معمولاً به عنوان قولنامه یا مبایعه‌نامه عادی معتبر شناخته می‌شود؛ حتی اگر سند رسمی نگرفته باشید. وجود شاهد یا مهر شورا هم به قوی‌تر شدن مدرک کمک می‌کند واین موضوع نشان می‌دهد که معامله انجام شده و زمین به شما تحویل داده شده. این هم در دادگاه به نفع شماست. کاری که بهتر است انجام دهید دست‌نوشته و هر مدرک مربوط به معامله را خوب نگهداری کنید و اگر شاهد دارید (شورا یا افراد حاضر) نامشان را داشته باشید و بهتر است از طریق یک وکیل یا دفتر خدمات قضایی دعوای “الزام به تنظیم سند رسمی” مطرح کنید تا زمین رسماً به نام شما ثبت شود. این کار جلوی بیشتر مشکلات بعدی را می‌گیرد.

با توجه به توضیحاتی که دادید، شما از نظر قانونی در وضعیت مناسبی قرار دارید. در اینجا چند نکته کلیدی برای راهنمایی شما آورده شده است:

۱. اعتبار سند دست‌نویس:

سندی که با حضور شورای روستا یا محله تنظیم شده و دارای امضای طرفین و شهود است، به عنوان سند عادی شناخته می‌شود و اعتبار قانونی دارد. حتی اگر سند رسمی(ثبتی) نباشد، دادگاه‌ها بر اساس امضاهای موجود و شهادت شهود، مالکیت شما را به رسمیت می‌شناسند.

۲. تصرف طولانی‌ مدت و ساخت‌ و ساز:

اینکه شما بیش از ۱۵ سال است در زمین حضور دارید و روی آن خانه ساخته‌اید و در آن ساکنین، یک دلیل قانونی قوی(تصرف) است. ساختن خانه و زندگی در آن، نشان‌دهنده این هست که شما به عنوان مالک با زمین برخورد کرده‌اید و خواهرتان در تمام این سال‌ها اعتراضی نداشته است.

۳. رد ادعای جدید:

خواهر شما نمی‌تواند صرفاً به دلیل تغییر موقعیت زمین یا افزایش قیمت، قرارداد قبلی را باطل کند یا بخشی از ملک شما را مطالبه نماید. قراردادهای بیع(خرید و فروش) پس از امضاء و اجرای تعهدات، قابل تغییر یک‌طرفه نیستند.

• پیشنهاد برای اقدام:

ـ حفاظت از سند: از سند دست‌نویس و هر گونه رسید پرداخت یا مدرکی که مربوط به آن زمان است، کپی‌های معتبر تهیه کنید و در جای امن نگه دارید.

ـ پرهیز از توافقات شفاهی جدید: در حال حاضر هیچ تعهدی(شفاهی یا کتبی) مبنی بر واگذاری بخشی از حیاط برای مغازه نپذیرید؛ زیرا ممکن است این اقدام به عنوان پذیرش ادعای او تلقی شود.