۱. در فرض فقدان ادله اثباتی (چتها)، صرف ادعای طرف مقابل مبنی بر ارسال اجباری تصاویر، به تنهایی دلیلی بر وقوع جرم نیست و اثبات آن بر عهده شاکی است؛ با این حال، اگر رابطه نامشروع (خلوت کردن و تماس غیرمتعارف) ثابت شود، این عنوان مجرمانه مستقل بوده و صرفنظر از چگونگی تبادل تصاویر، مجازات تعزیری دارد.
۲. رابطه نامشروع، جرمی دوطرفه است و در صورت اثبات، هر دو نفر به عنوان مرتکب (شریک یا معاون جرم) به مجازات قانونی محکوم میشوند و صرف ادعای اجبار از سوی یکی از طرفین، به معنای تبرئه طرف دیگر نیست، مگر اینکه ثابت شود فرد اکراه شده و هیچگونه رضایتی نداشته است.
۳. با توجه به پاک شدن تمامی چتها و عدم وجود مستندات کافی برای اثبات رابطه، در سیستم قضایی ایران صرف ادعای بدون دلیل، به تنهایی منجر به صدور حکم محکومیت نمیشود و بار اثبات وقوع رابطه نامشروع یا ارسال تصاویر در دادگاه بر عهده شاکی است.
اگر رابطه و ارسال عکسها با رضایت دوطرف باشد هر دو فقط مشمول رابطه نامشروع تعزیری میشوید و ادعای «اجبار» بدون دلیل قابل اثبات نیست، اما اگر او اجبار را ثابت کند برای شما عنوان مزاحمت یا اکراه هم متصور میشود و خودش مجازات نمیشود.