درود وقت بخیر ، خلاصه بخوام بگم مادرم از 10 سالگی به این ور نذاشته یه روز خوش ببینم هر کاری و بلای که بگین سرم آورده من الان 38 سالمه و هنوزم ادامه داره بنده از ده سالگی تا سی سالگی : مورد تجاوز : کارتون خوبی ، تیمارستان ، اعتیاد ، آوارگی ، زندان ، سکته مغزی ، سرطان حنجره ، بیشتر از ده بار خودکشی ناموفق ، بی اعتبار و آبرو کردنم پیش همه و کلی بیماری های روحی و جسمی رو تجربه کردم و تمام این بلاها بخاطر اینه من نمیتونستم نفهمم ! نمیتونستم سکوت کنم ، نمیتونستم زیر بار حرف زور برم ، نمیتونستم بی غیرت باشم نمیتونستم پا روی حقیقت بذارم . پدرم و خواهر برادرام هم میدونن ولی همشون پشت مادرمو میگیرن بخاطر آرامش و آسایش و آبرو خودشون ولی من ادم نیستم ! و هر بار من متوجه چیزی شدم و خواستم حقیقت رو بگم یا گفتن دیوانه س یا اعتیاد داره یا چون خرجی بش نمیدیم یا هزاران بهونه های دیگه درست میکنن منو عصبی میکنن و بعد داستان رو از اونجای که من صبرم تموم شده برا بقیه تعریف میکنن به نظرتون کجا و چطور شکایت کنم ؟؟ هر خلعی مشکلی ، ‌دردی ، بی پولی گشنگی رو میشه جبران کرد جز شکست عاطفی … خودتون بیشتر میدونید نیازهای اولیه و مهم هر انسانی تا روز مرگش : عشق محبت و توجه هست و منم از همون بدو کودکی ازش مهروم بودم تا الان که 38 سالمه و جدا از محروم بودنم از مهرو محبت عوضش : خشم ، کینه ، نفرت ، خشونت ، بی عاطفه بودن ، نالایقی انتقام ، و سرزنش کاشتن … ممنون میشم راهنمایی کنید کجا و چطور شکایت کنم ؟ خسته هم نباشید .