سلام بر اساس ماده ۱۱۱۹ قانون مدنی مصوب سال ۱۳۱۳ حق تنصیف دارایی در ازدواج به این معنا می‌باشد که از تاریخِ جاری شدنِ صیغه نکاح تا تاریخِ جاری شدنِ صیغه طلاق، هر آنچه که مرد بدست آورده است، نصفِ آن متعلق به زن است و این شرط در حالتی تحقق می‌پذیرد که اولاً ممضی به امضای زوج شده و ثانیاً طلاق از طرف مرد اتفاق افتاده باشد.

چنانچه شرط تنصیف ضمن عقد نکاح دائم شده باشد و زوج در غیر حالت نشوز زوجه اقدام به طلاق زوجه نماید، مال و اموال حاصل بعد از واقعه نکاح( بجز ارث یا اموال سابق و...) در صورت موجود بودن تا نصف  ان بلاعوض به تملیک زوجه میرسد و مستثنیات دین نیز شامل آن نیست