حکم تمکین همسر را دارم ولی ایشان در اصفهان در منزل پدری جدا از من زندگی می کند و من در اهواز هستم . بنده خودرویی داشتم که به ازای بخشی از مهریه به نام زوجه زدم. بعد از چند ماه برای برگشت ایشان به انجا رفتم و خودش با رضایت (شفاهی ) گفته : خودرو را یه مدت پیش خودت داشته باش که کاراتو انجام بدی. چون بنده معلم هستم. همسرم دو شکایت کرده یکی پرونده خیانت در امانت که خوشبختانه رای منع تعقیب و اصل برائت را گرفتم و به نفع من بود و پرونده دوم اجرت المثل خودرو بوده حالا کارشناس اومده اجرت المثل خودرو رو تعیین کرده. 5 ماه بعد از اطهارنامه های پی در پی زمانی که ماشین رو تحویل زوجه دادم در حضور شهود امضا کردم ماشین سالمه. بدون عیب و ایراد. شهود هم امضا کردن و ماشین را تحویل زوجه دادم. و زمانی که ماشین پیشم بوده هزینه ماشین هم کردم البته. مثلا دوتا لاستیک ماشین رو عوض کردم. اجرت المثل از تاریخی حساب شده زوجه اظهارنامه اول را داده که ماشین را بیار تحویل بده و من هم پاسخ اظهارنامه رو به این صورت دادم که بنده شاغل هستم و بیا ماشینو ببر ولی زوجه نیومده ببره. درضمن زوجه بعد از همین تاریخی که اینجا نوشته شده، دادخواست خیانت در امانت داده تو دادخواستش نوشته که ماشین رو به صورت امانت به زوج تحویل دادم. زوجه تو اظهارنامه نوشته که همونجوری که ماشین رو ازم تحویل گرفتی بیار بهم تحویل بده. من هم شرایط کاری(معلمم و هرروز باید سرکلاس حاضر بشم) و مسافت طولانی(محل اقامت پدر زوجه که زوجه هم با اونا زندگی میکنه اصفهانه) رو در اظهارنامه بیان کردم و بهش گفتم خودت بیا ماشینو ببر. حال سوال اول : اظهارنامه من در مقابل اظهارنامه زوجه مبنی بر اینکه بیا ماشین رو ببر.آیا میتواند مدرکی به نفع من (زوج) باشد؟که نیز بتوان دادخواست اجرت المثل زوجه را رد نمود؟ سوال دوم : آیا با توجه به مدارک بالا می توانم لایحه ای نوشت و اجرت المثل را کاملا صفر کرد ؟