روز پنجم مرداد 1402توی میدان ستاد یک ماشین پراید زد به پام داشت فرار میکرد ملت پلاکشو گفتند برگشت منوبا ماشین خودش برد بیمارستان چمران من هم که غریب واهل آذربایجان شرقی برای کارگری توشیرازم دیگه گفتم خودش منو آورده به پرستارها گفتم تصادفه فرار نکنه خلاصه پای منو کچ آتیل بستند یه شب بستری ورانند ضارب هم به دوروغ گفت حله حتی پرستارها تایید کردند منوازبیمارستان ترخیص کرد یکم که گذشت گفت یه لحظه پیادم کرد زیر درختی ورفت که رفت من هم شهر غریب آدم نامرد مجبوری با هواپیما رفتم آذربایجان بهد مدتی برگشتم شیراز شکایت کردم وپول هم دادم شکایت ثبت شدو رفتم ولاد هی منتظر پیامک بعد دوباره هزینه وکرایه برگشتم شیراز دنبال پرونده خبری نشد گفتن دوباره شکایت کن کردم دوباره هیچ گرفتن دیه اصلا مهم نیست اصلا نمیخوام مهم اینه که اون موجود به سزای عملش برسه