مطابق ماده 219 و 220 و 223 قانون مدنی اصل بر صحت و لزوم قراردادها بوده و پس از ایجاد و قبول خریدار مالک مبیع و فروشنده مستحق وصول ثمن است لذا چنانچه در عقد مبایعه نامه متبایعین شروط ضمن عقدی یا تعهدی منعقد نموده باشند ملزم به اجرای آن خواهند بود و الا ضمانتهای اجرایی یا وجه التزام قراردادی لازم الاجراست