باسلام
ر اساس قانون مدنی ، " برای حضانت و نگهداری طفلی که ابوین او جدا از یکدیگر زندگی می کنند ، مادر تا سن هفت سالگی اولویت دارد و پس از آن با پدر است " . به موجب این ماده ، به دلیل اینکه فرزندان تا سن هفت سالگی بیشتر نیازمند مهر و عاطفه از جانب مادر هستند و بسیاری از نیازهای جسمی وعاطفی آنها تا سن هفت سالگی توسط مادر تامین می شود ، قانونگذار هم در پاسخ به این غریزه ، حضانت فرزند دختر تا سن هفت سالگی را بر عهده مادر قرار داده است .
اما در ادامه ، حضانت فرزند دختر بعد از سن هفت سالگی را بر عهده پدر گذاشته است . حضانت پدر بعد از سن هفت سالگی تا زمانی است که دختر به سن بلوغ برسد . سن بلوغ در دختران نه سال تمام قمری می باشد . بنابراین ، حضانت دختر تا هفت سالگی با مادر است و از هفت سالگی تا نه سالگی بر عهده پدر می باشد .
و بر اساس مقررات قانونی ، پس از سن بلوغ ، کودک خودش این توانایی را به دست می آورد که انتخاب کند با کدامیک از والدینش می خواهد زندگی کند . پس با این حساب برای دختر حضانت تا 9 سالگی و پس از آن خودش تصمیم میگیرد که نزد پدر بماند یا مادر و دادگاه هم براساس نظر دختر رفتار میکند .