بی نهایت از احساس و ادراک جوامع وکلا متشکرم،و مصداق بارز این شعر هسنید
تو کز محنت دیگران بی غمی...،
در همچنین موقعیت و تصمیم خطرناک با آدمی که خود بر اثبات بی ثباتی و روانی خود دلالت دارد چقدر راحت هیچکس حتی یک درصد به گرفتن یک تصمیم اشتباه فکر نکرد، فقط یک نفر اون هم چشم بسته غیب گفته، برید وکیل خودتان وقاضی خودتان بشید که اگر ریالی سود داشت هر کدوم صدتا ملاق هم میزدید و در اظهارت به این مهمی و شخصی متوهم اینقدر بی خیال رد شدی که حال یکی کنج قفس، یکی هم بدون نفس، واقعا میتوانید بگویید شاید با یک راهنمایی و یک تماس همچنین اتفاقی نمی افتاد