سلام ، بنده دختر هستم و 26 سالمه ولی تااین لحظه حتی یک روزم واسه خودم زندگی نکردم خانوادم روانی هستن پیش روان پزشکم نمیرن چون خودشونو بالاتر میدونن و میگن روان پزشک باید پیش ما . از بچگی تیپمو خانواده انتخاب کردن حتی مادرم چشم نداره ببینه که خودش چادریه بعد من با مانتو. میخوام برم بیرون میره به بابام اصلاع میده. بابام میاد منو میزنه مامانمم الکی میگی نزنش دخترت دیگه قول میده این کارو نکنه ،حتی رشته و. شغلم نشد اون. چیزی که میخوام چون با عقایدشون متفاوت بود سره چیزای الکی منو میزنن ، بابام هنوز که هنوزه رمز گوشی میخواد همش میگه تو کارتت چقدر پول داری. و من باید بدونم چقدر داری ، دیگه انقدر. بامن بد رفتار میکنه که دوستاش و زنای دوستاش و فامیلاش میان تو زندگیه من دخالت میکنن و اونا هم میپرسن کی میخوای ازدواج کنی چرا ازدواج نمیکنی و فلان در صورتی که اصلا به اونا ربطی نداره ، پول مستقل شدنم ندارم ، اجازه دارم برم سرکار ولی نه با تیپی که خودم میخوام ، کلا حق تصمیم گیری ندارم پدرم میگه باید باهمه رفت و امد داشته باشی چون من میگم ، همشم یجوررفتار میکنه انگار من تو خونه اضافیم و مثل عرب ها رفتار میکنه که دختر براشون بی ارزشه ،ماهانه زیاد پول نمیده ولی بمن میگه اویزون ، واسه کل فامیل خیلی کارا گرده از نظر مالی ولی بمن میگه اویزون میگه خودت. باید تلاش کنی تا از هم سنات عقب نمونی و همش دخالت میکنه که ازدواج کن و فلان واقعا حالم از ننه بابام بهم میخوره نمیدونم چیکار کنم ، تو کامنتا هم واسه بقیه نوشتید با اورژانس اجتماعی تماس بگیرن ولی خب اونام ازشون برنمیاد