سلام و عرض ادب
الف) در برخی حدود نظیر جرم حدّی شرب خمر، توبه قبل از اثبات جرم، باعث سقوط حدّ و صدور قرارموقوفی تعقیب برای متّهم میشود لکن توبه بعد از اثبات جرم، اگر اثبات از طریق اقرار خود متهّم باشد؛ ممکن است باعث شمول عفو رهبری بشود لکن اگر جرم از طریق بیّنه و شهادت شهود یا حصول علم قاضی اثبات شده باشد؛ هیچ تأثيری در سقوط حدّ نداشته و مجازات حدّی بدون تخفیف در مورد متهّم اجرا میشود.
لذا در مورد پرونده شما که جرم توسط ضابطین و از طریق تست الکلی مثبت، کشف و گزارش شده است؛ مشمول اثبات با اقرار نیست بلکه میتواند مشمول اثبات با بیّنه قرار گیرد و نتیجه آزمایش نیز، خود میتواند عیناً باعث حصول علم قاضی شود و از این حیث، توبه بی تأثير قلمداد شود لکن شانسی که برایتان وجود دارد اینست که پرونده در مرحله دادسراست و قرار جلب به دادرسی خورده لکن رسیدگی دادگاهی نشده پس میتوان توبه نامه داد و ادعا کرد که این توبه نامه قبل از حصول علم برای قاضی و اثبات قطعی جرم در محکمه بوده فلذا باعث سقوط حدّ است یعنی چون فعلاً حصول علم صرفاً برای بازپرس به عنوان مقام تحقیق حاصل شده و جرم از منظر ایشان اثبات شده و نه از منظر قاضی صادرکننده رأی، پس توبه متهّم از نوع توبه قبل از اثبات جرم حدّی محسوب شده و لذا باید قرار موقوفی تعقیب صادر شده و حدّ جاری نشود که البته ممکن است رییس دادگاه، این استدلال را بپذیرد یا به استناد اینکه درهرحال جرم، قبل از وقوع توبه، برای دستگاه قضا در دادسرا اثبات شده بوده، نپذیرد.
ب) تسلیم به رأی؛ موضوع ماده 442 قانون آیین دادرسی کیفری و مربوط به جرایم تعزیری است و در مورد جرم شما که یک جرم حدّی است؛ موضوعیّت ندارد.