مدت یک ماه است وارد آپارتمانی برای زندگی شدم که از آنجا که یک زن تنها و تمامی مخارج به عهده خودم است و برای گذراندن زندگی سر کار میروم شروع به لجبازی با من کردن که در استشهاد محلی که بصورت دست خط و خط خوردگی است ادا آوردن افراد ناشناس ناموجه کردن که تماما همگی آنها اعضای خانواده ام بوده و برای کمک و حتی نصف شب برای درمان جلوی ما را گرفتن و گفتن حق این موقع شب بیرون رفتن را ندارید.از نظر شما وقانون یک زن مجرد حق زندگی دارد یا ندارد اگر دارد مشگلخ واقعی همسایگان از نظر قانونی چیست و مهمتر جلوی نظافت چی منزل من که کارگر چندین چند ساله ما است گرفتن و ان را مجبور به گفتن حرفهای بسیار ناپسند در مورد من آن هم بخاطر تهدید و گرفتن موبایل آن را کرده بودن فقط بخاطر اینکه کارگر ایرانی نبوده آیا از نظر قانون اسلامی حق با انان است یا خیر و آیا من برای دفاع از حیثیت خودم میتوانم شگایت کنم و مهمتر که مدت یکماه است با فردی صیغه قانونی جاری کردم که بابت دردسر و دعوا نکردن چیزی نگفتم اما اگر بخواهن آرامش من و همسرم که در جریان نیست باهاشون بازگو کنم لطفاً کمک و راه حل منطقی جلو پام بگذارید ممنون