با سلام، مادر من که در زمان ساخت خانه به مدت 11 سال از سال 89 تا 1400 در خانه پدری ساکن بود، با رضایت سایر وراث این 11 سال اونجا بودیم و بعد 1400 آنجا را تخلیه و به خانه خودمان رفتیم البته کل خانه در تصرف ما نبود و سایر وراث هم در اتاق‌ها وسایل و اسباب داشتن ازجمله مادر بزرگ و خاله و لوازم یکی دیگر از دایی‌ها، الان که دو سال هست تخلیه کردیم یکی از دایی‌ها رفته شکایت کرده و اجرت‌المثل میخواد یعنی در همین سال 1402 که دو سال و نیم است اون ملک تخلیه شده است و سکونت 11 ساله خود دلیل بر رضایت است. یک استشهاد محلی جمع کردیم که تبرعی بودن را ثابت می کند و دو تن از وراث نیز آن را امضا کردند که با رضایت خودشان اونجا بودیم- و اگر می دانستیم اجرت‌المثل می‌خواهند قطعا سریع تخلیه می‌کردیم- در جمع بندی کلی اولا ما بدون رضایت اونجا نبودیم، ثانیاً سایر وراث هم در آنجا اسباب و اثاثیه دارند که نشان می دهد در تصرف کامل ما نبود- ثالثاً هیچ اظهارنامه‌ای یا شکایتی مبنی بر نارضایتی و تخلیه در زمان سکونت نیامده است- حال با این توصیف به نظرتون دادگاه چه حکمی می‌دهد