به این معنا که به غیر از سه مورد (بازنشستگی در مشاغل سخت و زیانآور، بازنشستگی جانبازان و بازنشستگی با 35 سال سابقه پرداخت حقبیمه) قاعده اصلی در بازنشستگی تحقق توامان شرط سن و سابقه در احراز بازنشستگی است.
فرد تحت پوشش با 45 سال سن و 30 سال سابقه میتواند بازنشسته شود.
فرد تحت پوشش با 55 سال سن و حداقل 20 سال سابقه میتواند درخواست بازنشستگی کند.
فرد تحت پوشش با 42 سال سن برای مشمولین قانون کار و 20 سال سابقه میتواند بازنشسته شود.
در خصوص این گروه از بیمه شدگان،در صورتی که مستمری استحقاقی از حداقل حقوق سال مربوطه کمتر باشد، تا حداقل حقوق افزایش نمی یابد.
فرد تحت پوشش با داشتن 35 سال سابقه بدون شرط سنی میتواند بازنشسته باشد.
فرد تحت پوشش اگر معلول عادی باشد میتواند با 45 سال سن و با داشتن حداقل 20 سال سابقه پرداخت حق بیمه تقاضای بازنشستگی کند.
فرد تحت پوشش بازنشستگی با داشتن 55 سال سن با حداقل10 سال سابقه متناسب با سنوات پرداخت حقبیمه میتواند بازنشسته شود.
در این حالت بیمهشده میتواند با 10 سال سابقه و بیشتر تا 20 سال، درخواست بازنشستگی کند که مستمری وی به میزان سنوات پرداخت حقبیمه خواهد بود (بین 10 تا 20 روز حقوق). در این صورت ماده 111 قابل اجرا نیست و چنانچه حقوق وی از حداقل پایینتر باشد، مستمری تا حداقل حقوق افزایش نمییابد.
بانوانی که سن آنها به 55 سال رسیده، ولی زیر 10 سال سابقه دارند میتوانند با پرداخت حقبیمه سنوات کسری تا 10 سال سابقه، با 10 روز حقوق بازنشسته شوند که در این صورت نیز چنانچه حقوق آنها از حداقل حقوق مصوب شورای عالی کار کمتر باشد، ترمیم نخواهد شد.