با سلام همسر بنده درخواست طلاق به دليل عسر و حرج و مفارقت جسماني و كراهت شديد را داده و از كل مهريه خود گذشت كرده . ما در دوران عقد هستيم و هنوز عروسي نكرديم ولي همسرم باكره نيست و حدود سه سال هست در خانه پدر خود ساكن هست. اولا بنده حكم عدم تمكين و الزام به تمكين همسر را دارم . و همسرم هيچ يك از شرايط عسر و حرج و دليلي براي كراهت خود بيان نكرده و ندارد و همچين داور بنده ادامه زندگي را مسير دانسته مشكلي در اين زمينه نديده هست. دادگاه بدوي هيچ يك از دفاعيات بنده موجه ندانسته و حتي گواهي عدم سازش را بر عليه من زده در حالي بنده خواهان ادامه زندگي هستم و نظر داور نيز موجود هست. بنده بذل مهريه را از طرف همسرم قبول ندارم و در مدت اين سه سال با اينكه همسرم تمكين عام و خاص نداشته ولي هميشه به صورت ماهانه پول به حسابش واريز كردم تا در سختي نباشد و پرینت واريزي نيز موجود هست. دادگاه بدوي حكم بر طلاق صادر كرده. و بذل مهريه نيز از طرف قاضي قبول شده ، نه از طرف من. ايا قاضي ميتواند بدون رضايت من قبول بذل كند ؟ لطفا راهنمايي كنيد تا حقي از من ضايع نگردد. سپاس از وكلاي محترم