سلام عرض میکنم. من دختری 21 ساله هستم که دانشگاه دولتی در تهران قبول شدم ،اما پدرم مخالف تحصیلم است البته مخالف تحصیل نیست مخالف رفتن به شهر دیگری برای تحصیل است . ما در سنندج زندگی می‌کنیم. و خانواده من مخصوصاً پدرم اعتقادات سنتی و مذهبی سختگیرانه‌ای داره اینکه من ناموس او هستم من حتی تا خیابان هم نمی‌توانم تنهایی بروم اجازه ندارم چه برسه به تحصیل در شهر دیگه ،این برای من رویاست. و من هم عذاب وجدان دارم اگه برم چون ما اعتقادات مذهبی داریم می‌ترسم که این برای من گناه محسوب بشه چون بدون محرم برم یه شهر دیگه در صورتی که پدرم همراهی نکنه مجبورم بدون او برم،و همچنین نافرمانی از پدر مادر برام گناه محسوب بشه عذاب وجدان داره مرا می‌کشه لطفاً راهنمایی کنید وگرنه رفتن که آسونه. می‌خواستم برم خودمو بندازم توی آبی چیزی از دست این زندگی لعنتی نجات پیدا کنم. حتی باعث شده به خودکشی فکر کنم. چون اگه زیاد برای خواسته‌هام در مقابل پدرم وایستم کار به کتک کاری و فحش می‌رسه. اگر هم می‌گید که با اورژانس اجتماعی تماس بگیرم من نمی‌تونم این کارو کنم چون پدرم منو می‌کشه و همچنین اون مسئولیت زندگی من رو بر عهده داره و من عذاب وجدان دارم اگه با این مرکز تماس بگیرم احساس می‌کنم خیانت می‌کنم.