حضانت فرزندان پسر از هفت سالگی تا سن بلوغ با پدر است وشما میتوانید حضانت فرزند کوچ را درصورتی که تا سن بلوغ وی زیاد باقی مانده درخواست نمایید وفرزند دیگر درصورت تمایل با هر یک از والدین که بخواهد زندگی میکند

فرزند ۱۷ ساله که جهت حضانت فاقد موضوعیت است پسر ۱۴ساله طفل ممیز است؛ بنابراین دادگاه در دعوای حضانت یا تحویل، اظهارات و تمایل آگاهانه او را به‌عنوان قرینه مهم در تشخیص مصلحت بررسی می‌کند، هرچند نظر وی به‌تنهایی الزام‌آور نیست. طبق تبصره ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی و ماده ۴۵ قانون حمایت خانواده، معیار نهایی مصلحت فرزند است؛ پس صرف اولویت پدر بعد از هفت‌سالگی، مجوز اجبار جسمی طفل ممیز به بازگشت نیست. راه قانونی، دادخواست «تعیین حضانت و الزام به تحویل طفل» در دادگاه خانواده است؛ دادگاه با استماع نظر فرزند، بررسی وضعیت والدین و گزارش مددکاری تصمیم می‌گیرد و ممکن است اقامت نزد مادر را به مصلحت او بداند. با توجه به سن طفل و ترجیح اواقدام قانونی پیشنهاد نمیشود .