سلام برای رسیدن به هدفی که ذکر کردید و جلوگیری از دعاوی احتمالی(مانند مطالبه مهریه یا حقوق ارثی خواهران) در آینده، چند نکته حقوقی مهم وجود دارد که باید در نظر بگیرید:

۱. انتقال در زمان حیات مادر(سند رسمی):

بهترین راه این است که ملک در زمان حیات مادر و با رضایت ایشان، از طریق صلح عمری به نام پسران منتقل شود. اگر ملک اکنون به نام پسران منتقل شود، دیگر بخشی از ماترک(اموال ارثی) پس از فوت مادر نخواهد بود و بنابراین، در زمان تقسیم ارث، این ملک محاسبه نمی‌شود.

۲. تصفیه‌حساب با خواهران(سند اقرار یا صلح):

برای اینکه در آینده خواهران ادعایی نکنند که حق ارثشان از این ملک ضایع شده، توصیه می‌شود یک سند رسمی صلح یا اقرارنامه در دفترخانه تنظیم شود. در این سند، خواهران اقرار کنند که مبلغ مشخصی را به‌ عنوان سهم خود از این ملک دریافت کرده‌ و در آینده هیچگونه ادعایی نسبت به این ملک نخواهند داشت.

۳. مسئله مهریه و طلبکاران:

در مورد مهریه یا طلب‌های احتمالی همسران پسران، باید بدانید که مهریه دِینی است و بر عهده شخص پسر هست نَه ملک مادر اما اگر ملک به نام پسران منتقل شود، این ملک جزء دارایی‌های آنها محسوب شده و طلبکاران از جمله همسران برای مهریه می‌توانند از طریق دادگاه، درخواست توقیف یا فروش اموال ایشان را بدهند.

- راهکار: برای جلوگیری از این مورد، می‌توان ملک را به صورت مشاع یا با شرایط خاصی منتقل کرد اما راه قطعی برای جلوگیری از حق طلبکاران در صورت مالکیت پسران وجود ندارد مگر اینکه ملک همچنان به نام مادر باقی بماند.

۴. وصیت‌نامه:

وصیت‌نامه تنها تا یک‌سوم اموال را پوشش می‌دهد و نمی‌تواند حق ارث شرعی وارثان را که طبق قانون است، کاملاً سلب کند. بنابراین، انتقال سند در زمان حیات، اثرگذاری بیشتری دارد.

• جمع‌بندی:

بهترین حالت این است که مادر ملک را در زمان حیات به پسران صلح عمری کند و هم‌زمان، خواهران با دریافت سهم خود، سند رسمی رضایت و عدم ادعای آتی را امضاء کنند.