براساس ماده 1108 قانون مدنی ایران، زوجه به شرط تمکین از ناحیه زوج، مستحق نفقه است. اگر زوجه بدون عذر موجه تمکین نکند، ناشزه محسوب می‌شود و مستحق نفقه نیست. در وضعیت کنونی که شما هنوز به منزل مشترک نرفته‌اید و با توجه به پیام‌های زوج که به مراسم و شرایط نامناسب اشاره می‌کند، احتمالاً اثبات ناشزه بودن کار دشواری باشد. برای دفاع از خود، شما می‌توانید به پیام‌های زوج که نشان‌دهنده تاخیر در شروع زندگی مشترک به دلیل عدم آمادگی او هستند، استناد کنید. این پیام‌ها می‌توانند به عنوان مدرک برای نشان دادن عدم مسئولیت شما در تاخیر در شروع زندگی مشترک استفاده شوند. همچنین، اگر زوج شاهدانی به دروغ بیاورد، شما می‌توانید از طریق ارائه مدارک مکتوب، مکالمات یا هر گونه شواهد دیگر و نیز استفاده از استماع شهود واقعی خود، به مقابله با این ادعا‌ها بپردازید. در نهایت، اعلام آمادگی برای تمکین درصورت تهیه منزل به دادگاه ابزار مؤثری در دفاع خواهد بود.