مردی 5 فرزند و یک همسر دارد. بعد از مرگش، فرزند کوچکش با در دست داشتن یک صلحنامه دستی ادعا می کند که آن مرد همه اموالش را به آن فرزند صلح کرده است. صلح نامه شامل 10 برگه است که در 9 صفحه نخست هیچ جای امضا و اثر انگشتی نیست. و فقط برگه آخر آن دارای امضا و اثر انگشت است. در جلسه دادگاه بدوی، فرزند با خود دو شاهد مرد می آورد که هر دو اعلان می کنند از موضوع صلح بی اطلاع بودند. اما یکی از دختران مرحوم و همسر مرحوم که برگه آخر را به عنوان شاهد امضا کرده بودند، بیان می دارند که صلح نامه مذکور را قبول دارند و آن را به عنوان شاهد امضا کرده اند. همچنین همسر مرحوم ادعا می کند که قبل از مرگ مرحوم سهم باقی وراث را داده اند که مشخص گردید این سخن خلاف واقع است. دادگاه بدوی رای بر ثابت نشدن اعتبار صلح نامه می دهد. فرزند کوچک به آن اعتراض کرده و آن را به دادگاه تجدید نظر ارسال می کند. در ادامه روند دادرسی یکی از دختران بررسی جعلی بودن آن را نیز می طلبد که در نتیجه مشخص می شود که امضا منتسب به مرحوم نیز برای ایشان نبوده است. ولی اعتبار اثر انگشت توسط کارشناس تایید میشود. علاوه بر ان مشخص می گردد که صلح نامه به اصطلاح سفید امضا نیست. همچنین فیلمی از مرحوم موجود است که ایشان بیان می کنند که هیچ چیز به هیچ کس نداده ام و اگر اثر انگشتی از من است، بنده به علت نابینا بودن متوجه نشدم و خودشان زدند. علاوه بر آن در ماده 5 این صلح نامه بیان شده است که عین مورد مصالحه قبلا به شخصی واگذار نگردیده است. حال آنکه در پرونده حقوقی دیگر، فرزند کوچک تر ادعا کرده است که برخی از مفاد این صلح نامه قبلا به ایشان واگذار گردیده است.بنظر شما رای دادگاه چیست؟