اگر ورثا ارث پدری را با قولنامه عادی با امضای تمام ورثا بین خود تقسیم کنند و یک هشتم ارث پدری(6 هکتار زمین دیمه کشاورزی بدون سند)به مادر تعلق بگیرد و مادر در حضور فرزندان خود (شامل 6 خواهر و 3برادر می شود)اعلام کند که من با فلان فرزند پسر زندگی میکنم و ان زمین هم به تصرف همان پسر باشد و ان فرزند در غیاب مادر و در حضور همه بگوید اگر شما از مادر مراقبت کنید 6 هکتار زمین برای شما اما دیگر فرزندان قبول نکنند و مادر هم به صورت لفظی و شفاهی زمین را به ان فرزند بدهد.که این زمین به مدت 10 سال تا فوت مادر به تصرف پسر بوده حال با فوت مادر دیگر ورثا شکایت کردند و ادعای ارث مادری دارند در طی برگزاری اولین جلسه دادگاه وکیل ورثای مقابل انحصار ورثه را اخذ کرده بود و قولنامه عادی ای را که 6 هکتار متعلق به مادر را تمام ورثه امضا کرده بودند را استناد کرد وگفت موکلین من(چهار خواهر و یک برادر) سهم ارث خود را از 6 هکتار می خواهند و قاضی از من پرسید که ایا مدرک کتبی داری که مادر این 6 هکتار را به تو بخشیده است؟ من گفتم خیر مادر به طور شفاهی این زمین را به من بخشیده و به تصرف من است و دو خواهر من در این باره شهادت دادند و یک برادر دیگر در دادگاه حاضر نشد. من از قاضی پرسیدم که این 10 سالی که من از مادر مراقبت کردم چه میشود؟ وکیل حق پرستاری را درخواست کرد ولی قاضی گفت منظور این اقا حق پرستاری نیست بلکه می گوید مادر این زمین را به من هبه کرده است و گفت چون یکی از برادر ها در دادگاه حاضر نشده است یک جلسه ی دیگر برگزار میکنیم. بنده در این جلسه دوم چه دفاعی از خود داشته باشم و به چی استناد کنم؟؟