با سلام مادرم بیماری پارکینسون داره البته کنترل شده هست و تقریبا بیشتر کارهای شخصیش رو خودش انجام میده.خودش 3 تامغازه داره که اجاره داده بود پدرم.الان هم مستاجر داره.من و برادرم که ایشون سالهاست مقیم کانادا هستند قرار بود هر سال یکی نگهش داریم.من خانم هستم و پارسال که اومد پیشم باردار بودم و با وجود تمام شرایط سخت خودم ازش مراقبت کردم.الان که نوبت برادرم هست بعد از کلی داستان اومد ایران میگه من با خودم نمیتونم ببرم و اگر تو خونه من باشه و پرستار براش بگیرم تو هم باید حضور داشته باشی و تازه در این صورت مخارجش زیاد میشه چون باید هم پول پرستار بدم و هم خرجش رو و قصدم اجاره دادن آپارتمانم بوده.میگه مغازه هاش هم فروش نمیره.و چون بعد از پدرم تمام امور رو به عهده گرفت و آدم عصبی هست متاسفانه جز من که خواهرم هیچ کس از اقوام هم دخالت نمیکنن چون توهین کرده و میکنه.مغازش شاید سخت فروش بره اما کمی ارزون تر بده زود میتونه بفروشه.ولی نمیکنه.الانم برخلاف تمام تلاش من میخواد ببره بزاره خانه سالمندان.متاسفانه مادر من تمام زندگیش رو وقف من و برادرم کرده و من اصلا راضی نیستم .میگه تو اگه میخوای میتونی بیای نگه داری و هزینه هاش رو کمی متقبل شی.من نوزاد دارم و بعد از یکسال که واقعا هم زندگیم و شوهرم و خودم نابود شدیم واقعا برام سخته.مادرم هم اصلا راضی به رفتن نیست و میدونم که حالش خیلی بدتر میشه اما برای برادرم مهم نیست.چه شکایتی و کجا و چه شکایاتی میتونم ازش بکنم.در ضمن ما بعد از پدرم کلی سر تقسیم ارثیه هم مشکل داشتیم.چون بیشتر اموال پدرم سند مادر دارن و یا چون تو شهرستان بودن امکان رسیدگی به قیمتش رو نداشتم من و ایشون هر چی قیمت خودشون گذاشتن بنده و مادرم پذیرفتیم.وکالت تام هم از هردومون گرفت البته قابل عزل هست.مدارک ملک های خود من رو هم نمیده .میگه تا مال خودم رو سند نگیرم نمیدم.من الان هزاران‌مشکل خوردم باهاش.اما فعلا برام اهمیت مادرم داره تا بقیه مسائل.ممنون میشم کمکم کنید.