در صورتی قابل توقیف است که طلبکار ذینفع بتواند مالکیت بدهکار را اثبات کند و سابقه تصرف وجود داشته باشد

وکالت باعث انتقال نیست بلکه بایستی بیع نامه تنظیم گردد یا هر نوع عقد دیگری مثلاً صلح که جنبه انتقال داشته باشد بنابراین وکالت صرفاً نیابت است و معنی انتقال نمی دهد اقرار نامه نیز تا زمانی که به پیوست آنها اسناد پرداخت ثمن وجود نداشته باشد ارزشی ندارد نتیجتاً شخص ثالث می تواند ملک مورد بحث را به مالکیت خود بابت طلب خویش درآورد

با فوت وکیل یا موکل وکالتنامه منفسخ میشود و بعد از آن مالکیتی انتقال پیدا نمیکند اما با وجود اقرارنامه و شواهد میتوان در محاکم رسیدگی در مورد انتقال مالکیت را درخواست کرد.اما در زمان حیات تا زمانی که وکیل از وکالتنامه برای انتقال ملک به خود یا شخص دیگری استفاده نکرده باشد همچنان موکل مالک ملک محسوب خواهد شد و طلبکار میتواند ملک را توقیف کند. در خصوص وجود اقرارنامه ی فروش نیاز هست برای جلوگیری از روند توقیف ملک توسط طلبکار در دادگاه صالح وکیل به عنوان مدعی مالکیت با ارائه ی اقرارنامه ، رسیدگی قضایی در این خصوص را درخواست کند.