با سلام ووقت بخیر. طی سندی حدودا 150 سال پیش یک مسیر از چشمه وسط آبادی(که مشخص نیست منشا ابن مسیر از چشمه وسط آبادی است یا جای دیگر) به منزل شخص a میرود(ابن‌مسیر آب در عمق 4 متری زمین است و سنگی است) و از منزل شخص a قسمت دیگر به منزلی میرود و باقیمانده خروجی آب صرف زمنیهای کشاورزی بیرون منزلa میشود.60 سال پیش منزل bبر روی مسیر چشمه فوق الذکر که درعمق 4یا 5 متری(مسیرشیبدار) ساخته میشود. حدودا 30 سال پیش یک لوله دراین‌مسیر سنگی توسط مصاحب منزل a جایگزین گردید. به تازگی منزلa متوجه کاسته شدن حجم آب ورودی شده و بعد از بررسی متوجه شد منزلb از آب دزدی میکند که البته منکر‌مساله شده. بعد از فهمیدن این موضوع منزلa با اجازه دهیاری و شورای روستا اقدام به حفر کردن کانال و خواباندن لوله مجدد از پایینتر از منشا از همان مسیر قبل کرده و از داخل کوچه کرده است. که با شکایت منزل b و تعدادی از کشاورزان که حقی از حقابه خروجی ندارند مواجه شده‌. دادگاه بدوی بدون توجه به اسناد قدیمی و حکم به برگرداندن مسیر آب چشمه به مسیر قبل داده که توسط دادگاه تجدبد نظر نیز تایید شده است. و در پرونده کشاورزانی که حقابه ندارند حکم به تایید منزلaداده شده است. سوال 1- این است که با توجه امکان مجدد دزدی آب توسط منزلb آیا حکم درست است یاخیر؟ 2- آیا اسناد قدیمی150 سال این مدل حقابه قابل استناد در دادگاه هست یاخیر؟ 3-دادگاه حکم به عدم استماع داده،حتی درخواست وکیل منزلa نسبت به شاهد و حضور شورای روستا و اهالی همه بر تایید درستی قدمت و حقابه منزل a را داده اند را نپذیرفته. برای حل این وضوع به دیوان عالی باید نامه داد؟