سلام و وقت بخیر مادر من سال نود و سه مهریه شو گذاشت اجرا و پدرم بدلیل اینکه مهریه شو نده چهار تا ملک ش رو طی مبایعه نامه ی عادی در بنگاه هبه به نام مادربزرگم زد ولی در مبایعه نامه هیچ گونه نوشته ای مبنی بر قبض زمین ها توسط متهب و تحویل اون ها توسط واهب نیست.چون همه چیز صوری بوده در واقع قصد انتقال واقعی نبوده و همه هم میدونستن اینو . در ضمن خود پدرم پنج سال بعد اون تاریخ یعنی در سال نود و هشت یک قطعه از اون زمین هارو خودشون میفروشن و در قولنامه اسم و مشخصات پدرم در جای فروشنده هستشن.چهار سال پیش مادربزرگم فوت شدند و یک سال پیش پدرم عموم طی دزدی که از خونه ما انجام دادند وچون از وجود چنین کاغذهایی با خبر بودند این مبایعه نامه ها افتاده دستشون و رفته شکایت کرده نسبت به تقسیم ترکه مادربزرگم الان خود قاضی شخص بنگاهی رو از اونجا احضار کرد و ایشون سوگند خوردن که این اقا اومدن پیش من و گفتن چون نمیخوام مهریه خانومم رو بدم پس این مبایعه نامه صوری رو در عالم رفاقت برای من بنویس و عموم هم دوتا پسراشو شاهد اوردن و به دروغ و در حالی که خودشون از زیر و بم ماجرا خبر داشتن و به همه چیز اگاه بودن سوگند خوردن و گفتن که مادربزرگم زمینارو قبض کرده ... حالا سوال من اینه که مگه بصورت زبانی میشه گفت کسی مالک زمینی هست و اونم قبض کرده ؟ هبه نامه نباید رسمی باشد ؟ اگر پدرم واقعا قصد بخشش چهار قطعه زمین که مبلغ هنگفتی هم داره به مادربزرگم رو داشت اونارو میبرد رسمی میکرد یا مگر پدر من سفیه یا مجنون بود که چنین کاری کند و خود را مفلس کند ؟ شهادت شاهد ذینفع در دادگاه پذیرفته میشود اصلا؟ اقرار آقای بنگاهی چقدر در جریان پرونده تاثیر دارد ؟ ضمن اینکه قاضی سوگند استهضاری هم از عموم اینا گرفت و رای رو به اونها داد.چطور میشه در تجدید نظر اعتراض زد ؟ جای امیدی هست اصلا؟