سلام و عرض ادب از آنجا که نامزدی و تعهد به ازدواج، برای هیچیک از طرفین، تکلیفی برای تحقق واقعی و انعقاد عقد ازدواج ایجاد نمیکند و لذا زوج، مختار در ختم نامزدی و ردّ ازدواج بوده است لکن بطور آگاهانه و با آزادی اراده پس از 9 ماه از اطلّاع از عدم بکارت زوجه در دوران نامزدی، مبادرت به انعقاد عقد زوجیّت دائم با زوجه نموده است؛ استناد به تدلیس برای زوج متصوّر نیست و البته که خیار تدلیس فوری است و برفرض اینکه صرفِ سکوت زوجه تا قبل از شروع دوران نامزدی برای عدم بکارت را بتوان ارتکاب فعل برای فریب و تدلیس محسوب کرد (که در رویه چنین نیست)، گذشت 9 ماه از آن و نیز اراده مؤخر زوج به انعقاد عقد زوجیّت علیرغم اطلاع از عدم بکارت زوجه، از حیث مخالفت با فوریّت، خیار را اسقاط مینماید. درخصوص مهریه زوجه؛ بدلیل اقرار زوج به وقوع مقاربت جنسی کامل با زوجه، تمام مهریه در حق زوجه ثابت است هرچند که زوجه باکره نبوده باشد و رابطه زوجیّت طرفین، همچنان در دوران عقد و در مرحله قبل از برگزاری مراسم عروسی و شروع زندگی مشترک مستقل باشد. متأسفانه پیرامون مهریه مشخصاً در پرونده شما؛ حکم شرعی مراجع عظام درخصوص کسر نسبت تفاوت عرفی مهرالمثل باکره با غیرباکره از مهرالمسمّی زوجه نیز موضوعیّت ندارد چرا که این امر مختص مواردی است که زوج بتواند اثبات کند که با اعتقاد به اینکه زوجه باکره است با وی ازدواج نموده و بعد از عقد، معلوم شده که زوجه باکره نبوده است، حال آنکه شما با علم به عدم بکارت زوجه اقدام به انعقاد عقد زوجیّت و تعیین و وضع مهریه برای ایشان نموده اید فلذا زوجه شما با وجود تمام اوصاف مطروحه در فرض سؤال، مستحق دریافت کل مهریه تعیین شده حین العقد هستند. تنها راه حل موجود؛ حصول توافق با خود زوجه است چه درخصوص تمایل احتمالی به طلاق توافقی و چه درخصوص کسر از مهریه بواسطه سکوت راجع بکارت که ممکن است وفق مذاکرات بین همسری، ایشان نیز بدلیل حفظ اعتبار و آبروی عرفی، حاضر به توافق بر ابراء مهریه یا بخشی از مهریه باشند لکن بدون توافق ایشان، راه حل قانونی برای این مطلب متصّور نیست.

با توجه به آگاهی قبل از عقد تدلیس رخ نداده و مهریه نیز به زوجه تعلق می گیرد