یک خانه روستایی با یک درب ورود و خروج، متعلق به نیای ما، رسیده به جد بزرگ، پدربزرگ، پدر خانواده یعنی پدرم عبداله و پسرعموی پدرم محمدتقی در این خانه درب ورود و خروج تقریبا در ضلع شمالی خانه در راهرویی بین خانه و آشپزخانه خانه عبداله افتاده و حیاط در ضلع جنوبی در خانه محمد تقی افتاده پشت بام طویله و انبار خانه محمدتقی حیاط، نورگیری، منظره، هوای تازه و محل رفت و آمد، لباس پهن کردن، لواشک پهن کردن، لباس شستن خانواده عبداله بوده و راهروی بین خانه و آشپزخانه عبداله محل رفت و آمد آنها به درب ورود و خروج در سمت کوچه و پشت بام طویله و انبار عبداله راه دیگری برای رفت و آمد به پسینه یا اتاق پشتی برای خانواده محمدتقی بوده عبداله با توافق با محمد تقی در قبال پرداخت پول که اسناد آن موجود است هر دو راه رفت و آمد را خریده و فضای خانه و پشت بام انبار و طویله را مستقل از محمدتقی کرد و قرار شد محمدتقی درب ورود و خروج خود را به سمت شرقی خانه و رفت و آمد به پسینه را از داخل خانه ایجاد کند این اتفاق افتاد خانواده عبداله بدلیل عیالواری و کمبود جا پشت بام طویله و انبار خود را تبدیل به اتاق کرد و موقتا تا بازسازی کلی از حق رفت و آمد به حیاط، لباس،شستن و پهن کردن و ... استفاده نکرد خانواده محمدتقی هم هیچ پولی بابت خرید حق رفت و آمد و استفاده پرداخت نکرده است خانواده عبداله پس از آن فقط از حق نور و هوای تازه و منظره استفاده میکرد، اما این حق برای خانواده عبداله پابرجا هست که هر زمان اراده کند از تمامی حقوق خود استفاده کند چند سال بعد از فوت محمدتقی خانواده او دیواری در مقابل ‌تمامی پنجره های خانه عبداله کشیده و این خانواده را از حق نور، هوای تازه و منظره محروم کردند و با وجود تایید حق خانواده عبداله توسط استشهاد محلی، شورای ده و حل اختلاف، هیچ کس حریف نشد خانواده محمدتقی را ملزم کند که دیوار را خراب کنند متعاقب این دیوار خانه عبداله کاملا تاریک، کاملا بدون هوا و کاملا بدون منظره و غیرقابل استفاده و غیرقابل فروش شده است جالب اینکه حتی انبار عبداله پنجره به انبار محمدتقی داشته که خانواده محمدتقی آن پنجره را هم مسدود و بدون نور کردند جالب تر اینکه انباری که پنجره ی آن مسدود شده خانه روی انبار متعلق به محمدتقی است و انبار زیر آن متعلق به عبداله است سوال اینکه خانواده عبداله چطور احقاق حق کنند