سلام استاد گرامی ، خداقوت ، کودکان فوق با تنبیه اعم از تنبیه قانونی و غیر قانونی هدایت نمی شوند.
آنها به راهنمایی و محبت و ارائه مشاوره و کمک شما احتیاج دارند.
ممکنه از پدر و مادری دانا مثل شما عزیز بزرگوار برخوردار نباشند.
ممکنه پدر مادرشان جدا شده باشند، یا مشکلات اقتصادی داشته باشند.
وقت گرانبهای خود را در راه انسانیت و تعلیم و تربیت کودکان وطن صرف کنید.
فرصت کنید فرزند یا برادر و خواهر خودتان هستند، دوست داشتی در چنین موقعیتی معلم با آنها چکار کند؟
با آن دو نفر جدا گانه مصاحبه کنید از مشکلات زندگیشون خبردار شوید تا جاییکه می توانید به آنها محبت و کمک کنید بخصوص در یادگیری درسها.
به آنها مشاوره بدهید، راهنمایی کنید ، به نحوی که خودشان خجالت بکشند و عذر خواهی کنند و به شما علاقه مند شوند.
اما هرگز در جمع حتی به آنها تذکر هم ندهید.
حتی هنگام مشاوره و راهنمایی و تعلیم، دو نفرشون با هم نباشند.
آنها هنوز خیلی کودکند و نادان و احتیاج به راهنمایی و تعلیم معلمین بزرگواری مثل شما دارند.
اما گر بعد از راهنمایی و جویا شدن از اینکه چرا به شما توهین کردند و البته اصلاح روش تدریس و تعلیم و تربیت خودتان، ضمن محبت بیشتر به آنها ، اگر باز هم تکرار کردند اول به پدر یا مادرشان تذکر دهید آنهم بازهم به تنهایی ، بعد اگر تکرار کردند آن موقع به مدیر مدرسه اطلاع دهید و تنبیهات قانونی که آموزش و پرورش اجازه داده ، مثل کسر نمره و ... را در مورد آنها اعمال کنید.
از محبت خارها گل می شود.
محبت شما نه تنها موجب عدم تکرار آنها خواهد شد بلکه موجب می شود که مرید شما شوند.
کما اینکه من و شما هم معلمین مهربانمان را هنوز به یاد داریم و برای آنها دعا می کنیم و مرید آنها هستیم.
از خدای متعال صبر جمیل و اجر فروان و رزق و روزی توام با سلامتی برای شما و کلیه همکاران ایثارگرتان درخواست می کنم.
ارادتمند همه معلمین مهربان و صبور، علی کشاورز عزت زیاد