این چه قوانین مسخره‌ایه که باید هزارتا درخواست واسه انحصار ورثه ما ترک متوفی بدی و صد سال طول بکشه، کانون وکلا نباید به یه دردی بخورن و دو زار فکر کنن و درخواست و پشنهاد واسه اصلاح این قانون و روند دادرسی اینا بدن؟! بابا تقاضا کنید همه اینا رو جمع کنن و به یارو بگن کدوم گزینه‌ها رو لازم داری و بعد درخواست انحصار ورثه خود شورا اول کار یه انحصار ورثه محدود واسه وراث صادر کنه و بعد تحریر ترکه یا نمدونم تامین دلیل و هرچی لازم هست و قبلا درخواست شده ادامه پیدا کنه یا هرچی لازم بود رو یارو با مشاوره معاضدت یا یه وکیل توی پروفایل خودش به ادامه کار روند پرونده خودش اضافه کنه و توی این روند درخواست انحصار ورثه نامحدود هم که لازم شد واسش صادر بشه، نه اینجور واسه هریکی بخوای از اول شروع کنی! همه‌چی رو پولکی کردن؟ خب توی همون پروفایل هم می‌تونن هزینه ادامه بررسی پرونده و روند دادرسی رو باز بگیرن! نه اینکه چند نفر هر روز از کار و بدبختی خودشون بزنن و بدوون واسه یه درخواست و دادخواست ساده و توی صف دفاتر وایسادن، خیلی کارها اینجور کمتر میشه و راحت‌تر و سریعتر! اما نمدونم وقتی مادرم که تنها فرزند مادربزرگم( و از شوهر قبلی مادربزرگم) هست زنده هس و مادربزرگم از سلامت عقلی و جسمی برخوردار بود و خرج و نگهداری شوهرش و هوو و بچه‌های هووش با خودش بوده، چجور هوو و بچه‌های هووی مادربزگم تونستن نمدونم سرپرستی و قیومیت اونو بگیرن و اون رئیس کمیته امداد و یا اون قاضی الدنگ از ثبت احوال نپرسیده یا یکی رو نفرستاده توی محل تحقیق کنه ببینه برگ چه چناری هست و بچه‌ای و صاحبی از خودش داره و چجور یه همچنین چیزی رو به اونا دادن و نیگا نکردن یه پیرزن بی‌سواد ساده دل نازک هست و فکر نکردن این فردا واسش دردسر میشه و امکان داره اونو واسه دو زار ده شی بگیرن زیر چک و لگد و حتی نذارن بره خونه دخترش؟! الحمدلله امروزه دیگه سرور ثبت احوال و ثبت اسناد و مخابرات و اپراتورها می‌تونن خیلی سریع بگن وراث یارو کدوم گورستونی زندگی میکنن و چه شماره تلفنی ثابت و موبایل فعالی دارن و میشه باهاشون تماس گرفت و خبرشون کرد و لازم نیست اعلامیه زد و توی روزنامه منتشر کرد(که البته کسی هم دیگه نیگا روزنامه اینا نمیکنه و همین قانون مسخره عهد بوقی موجب سوءاستفاده شده و یارو می‌تونه بعد یه اعلامیه و متوجه نشدن کسی حقی رو به نفع خودش مصادره کنه)! ما چون دلمون واسه هووی معلوش می‌سوخت کوتاه می‌یومدیم و می‌ذاشتیم خرجشونو بده و باهاشون زندگی کنه، وگرنه اگه می‌فهمیدیم یک همچنین آدم‌هایین و چنین کاری انجوم میدن، عمرا می‌ذاشتیم و اگه غلطی می‌کردن شکایتشون می‌کردیم و پدرشون رو درمیاوردیم!