سلام عرض ادب خدمت وکلا و کارشناسان عزیز همسر بنده در زمان خدمت دوچار عصاب روان شدید شده چون دوستش با گلوله به سر خود شلیک می‌کند و چون کسی برای کمک به اون مرحوم نمیره همسر من میره بغلش میکنم و میزاردش پشت نیسان تا گفته نماند که همسر بنده در هنگ مرزی سردشت در پاسگاه مزرعه سرباز بوده و آخرتی خدمتش بوده که این اتفاق براش میفت بله عرض میکرد میزاردش پشت نیسان نزدیکی غروب هم بوده از پاسگاه تا گردان کنار آن مرحوم میشین وقتی میرسن گردان با نیسان گردان میبرنش پیران شهر که فرمانده گردان به همسرم میگه باهاش برو راننده و مأمور بهداری جلو میشینن و همسرم پشت نیسان کنار آن مرحوم از خستگی دراز میکشم تا پیرانشهر 75 کیلومتر راه بوده وقتی میرسن پیرانشهر بیمارستان پیرانشهر آن مرحوم قبل نمیکنه و میگن باید ببرید سردشت دوباره همسر بنده از پیرانشهر تا سردشت پشت نیسان کنار آن مرحوم که به مسافت 150 کیلومتر است دراز میکشد وقتی میرسن به سردشت جنازه و تحویل بیمارستان میدهند و نزدیکی های صبح میرسن گردان که صبح همسرم میفرسن پاسگاه خودش وقتی میرسه به همسرم میگن نباید وارد آسایشگاه بشویم تا از ارومیه برا بازرسی بیان تا اینکه از ارومیه میان برسی میکنم و اجازه تمیز کردن آسایشگاه میدن بازم کسی داوطلب نمیش و همسر بنده می‌ره کوشت سر و استخون و موهای اون مرحوم جم می‌کنه و خون خشک شده را با آب گرم تمیز می‌کنه وقتی کارش تموم میشه یکدفعه بیهوش میش وقتی بهوش میاد میبینن دوستاش با فرمانده تو حیاط پاسگاه دورش هستن و همسرم به هیچ بهداری گردان یا بیمارستان اضام نمی‌کنند تا اینکه خدمت همسرم تموم میشه چون آخرتی خدمتش بوده وقتی میاد تهران مریض میش پدر و مادرش چنتا دکتر میبرنش ولی زیاد جدی نمیگیرن تا اینکه سال 88 بخاطر بیماریش از کار اخراج میکنن و 4 سال سابقه بیمه داره که تا سال 88 و سال 89 یعنی بعداز 6 ماه بیکار شدنش وقتی برا سفر میرم تبریز همسرم اونا مریض میش پدر بیمارستان راضی تبریز بستری میش با رضایت خانواده مرخصش میکنن و میارنش تهران که در بیمارستان طالقانی دو یا سه بار بستری میش چون توان مالی خوبی نداشتیم دیگه نتونستیم بیشتر بستریش کنیم الان تحت پوشش بهزیستی که کمسیون بهزیستی کارت بهش داده و زدن عصاب روان شدید بردمش دکتر متخصص روانپزشک که دکتر هم گفت همسرم خوب نمیش هیچ رفته رفته بدتر هم میش رفتم محجوریتش بگیرم که برا کمسیون پزشکی فرستادن بزشک قانونی پارک شهر که کمسیون پزشکی براش زده از سال 89 چون پروندش از اون سال کمسیون پزشکی قانونی زده همسرم غیر قابل بهبودی و رفته رفته خطرناکترم میش و باید کامل تحت مراقبت شدید باشد رفتم فرماندهی کل نیروی انتظامی شهریار اصلا جواب درست حسابی ندادن در حالی که شرایط همسرم میدیدن الان من مادرم با همسرم زندگی میکنیم نه خواهری دارم نه برادری از شما استادان عزیز تقاضا میکنم من به خوبی راهنمای بفرمائید مستاجر هستیم اصلا شرایط مالی خوبی نداریم من باید چیکار کنم کجا ببرمش برا جانبازی اصلا بهش جانبازی میدن یا از کار افتادگی درحالی که حکم محجوریتشم گرفتم جان امام حسین بهترین راهنمای کنید سپاسگزار