با سلام ما ٤ خواهر و ٢ بردار بوديم كه پدرم از سال ٤٩ ورشكست شد و خواهر بزرگم از همان سال تمام مسئوليت بدهي و حمايت ما را به عهده گرفته و بدهي پدرم را پرداخت كرد و از تويسركان به تهران آمده و با وام بانكي كه به نام ايشان است خانه در تهران خريده و به نام پدرم براي احترام و قوت قلب ايشان زدند خواهرم مجرد مانده و تمام خواهر و برادران خود را به سروسامان رساند از سال ٧٨ پدرم سكته مغزي كرد و پس از آن مادر آلزايمر گرفت كه تا سال ٩١ كه فوت كرد ٣ سال فقط فلج كامل بود و سه سال هم مادرم زمينگير بود قبل از مادرم برادرانم فوت كردند و تا زمان زنده بودنشان هيچ ادعايي نداشتند بعد از فوت مادرم فرزندان برادرانم از خواهرم شكايت كردند ما وكيل گرفتيم مدارك وام كه به نام خواهرم بود و مدارك ورشكستگي را به دادگاه ارائه داديم شاهداني كه از شهرستان درجريان ورشكستگي پدرم بودند برديم ٤ جلسه دادگاه رفتيم و درجلسه آخر برادر زاده ام با فحاشي و باعث شكستن پاي من در خود دادگاه شد كه قاضي ف. در شعبه ٨٨ خودش شاهد اين ماجرا هم بود اما با تمام اين اوصاف راي به نفع مقابل داده و از شما ميپرسم آيا بعد از ٥٠ سال از خودگذشتگي و با ارائه اين همه مدارك و شهادت شهود و صرف هزينه اكنون كه ايشان ٧٠ سال سن دارد و ٥٠ سال هزينه نگهداري و بيماري و سرپرستي خانواده را پرداخت كرده و خودش بيمار است اين عدالت است كه افرادي كه كوچكترين مسئوليتي نداشته اند اين معلم دلسوز را كه حتي برايشان مادري كرده اينطور تحقير كنند و مال خودش را از او بگيرند واقعا عدالت كجاي قانون است من شديدا از قاضي اين پرونده بدليل راي غير عادلانه شكايت دارم و از شما خواهش ميكنم من را راهنمايي كنيد