با سلام. خانوم اینجانب در سال 90 بابت بیماری و کسالتی که داشت به دکتر مراجعه میکند و متاسفانه پس از مصرف داروهایی که دکتر معالج برای او تجویز میکند دچار حساسیت شدید دارویی میشود و حتی قبل از این که حسایت زیاد بشود با دکتر معالج خود تماس میگیرد و میگوید پوست من دچار حساسیت شده و دونه های ریزی روی بدن من دیده میشود ولی دکتر میگوید مشکلی نیست شما دارو رو مصرف کن. پس از سه روز شب 21 ماه مبارک سال 90 خانومم حالش بد شد طوری که حتی نمیتونست راه برود و مجبور شدم با پتو از طبقه سوم خونه پایین بیارمش و او را به بیمارستان منتقل کنم و چون تعطیلات بود دکترهای متخصص وجود نداشتند و پس از دو روز تمام بدن خانومم تاول زد طوری که به بخش سوختگی بیمارستان امام رضای مشهد منتقل کردند و ملاقات ممنوع بود. بالاترین مرحله حساسیت دارویی به نام تن برای خانومم پیش آمد و تمام ناخن های او ریخت ریخت و مشکل اعصاب و روان هم برای او پیش آمد و بیشترین آسیب رو چشم های او دید. طوری که چندین بار به تهران منقل کردیم و عمل پیوند قرنیه انجام داد و هنوز پس از 11 سال خوب نشده و ادامه دارد و در همون زمان تشخیص دادن بر اثر مصرف یکی از داروهای اون دکتر به این روز افتاده است و حدودا یک ماه بیمارستان بستری بود و به گفته دکترهای بیمارستان در کل ایران 6 نفر مثل خانوم من به این شدت دچار حساسیت شدند و بالاخره پس از شش ماه که دیدم شدت بیماری خانومم زیاد و طولانی هست، از دکتر شکایت کردم و این پرسه دو سال طول کشید ولی چون بیماری و آسیبی که خانومم دیده بود تقریبا نادر بود برای او یک دیه ناچیزی بریدند و دکتر هم که بیمه بود راحت اون رو پرداخت کرد و خانومم رضایت داد ولی متاسفانه پس از 11 سال خانومم از نظر جسمانی کماکان مشکل دارد و بنده چندین برابر اون دیه هزینه کردم و مهم تر از همه این که خانومم از نظر روحی به شدت دچار مشکل شده و کل زندگی من رو تحت الشعاع قرار داده است. با این که خانومم رضایت داده آیا به دلیل این که هنوز بیماری او درمان نشده و به گفته دکتر او که تحت درمان است تا آخر عمر همین طوری هست و هزینه های درمان چشم سرسام آور هست. دوباره امکان شکایت چه از جانب خانومم و یا من به دلیل عارضه اعصاب و روان و مختل شدن زندگی من هست یا خیر؟ ممنون میشوم راهنمایی بفرمایید.