سلام. مدت 35 سال است که زندگی مشترک داشتم. همسر من اخلاق بسیار تندی دارد و هر بار سرکوچک ترین مسائل به طرز وحشیانه ای من و فرزندانم را با کابل و کمربند مورد آزار و اذیت قرار میداد و یا از منزل بیرون میکرد و هر بار با وساطت اقوام و بزرگترها و تعهد که از من میگرفت به زندگی برمیگشتم. نزدیک دو سال است که رفتار ها بدتر شده است و در ماه رمضان من و دو دخترم را به قصد کشتن به بیابان برد و با اسلحه دو تیر هوایی زد و تیر سوم در اسلحه گیر کرد و نتوانست جان ما را بگیرد و با مشت و لگد ما را زد. در همان حین گشت اداره برق برای دکل های برقی در آن بیابان آمدند و با اصرارهای دخترم متوجه ما شدند و همسرم ترسید و ما را سوار ماشین کرد و به خانه برد. کتک زدن ها ادامه داشت تا این که من را بیرون کرد و از فرزندانم امضا و انگشت گرفت که مادرتان را زنده آتش میزنم. به منزل همسایه پناه بردم و به 110 تماس گرفتم واقعیت را گفته و بعد هم مراحل پزشکی قانونی. روی گردن من جای انگشتان او که داشت خفه ام میکرد بود و کوفتگی شدید قفسه سینه که با لگد کوبیده بود. در نهایت سوال من این است که من به جز دو فرزند دخترم شاهدی ندارم. با داشتن نامه پزشکی قانونی و اظهارات دخترانم که 18 و 34 ساله می باشند ممکن است رای به نفع ما صادر شود؟ دیگر قادر به ادامه زندگی نیستیم به دلیل نداشتن امنیت جانی. من و دخترانم فعلا در منزل یکی از اقوام در شهر دیگر سکونت داریم. اگر بگویم امنیت جانی ندارم و نمیتوانم به زندگی ادامه بدهم مهریه به من تعلق میگیرد؟