در یک معامله ملکی، صاحب جواز و مهر یک بنگاه معاملات ملکی شخصاً در زمان تنظیم قرارداد حضور نداشته و مهر و دسته‌ قراردادهای بنگاه خود را در اختیار اشخاص دیگری (بنگاه دیگری که خود فاقد جواز قانونی بوده) قرار داده است. اشخاص مذکور نیز بدون حضور یا نظارت صاحب جواز، قرارداد را تنظیم و با مهر همان بنگاه تأیید کرده‌اند. بعداً مشخص شده که در قرارداد، اوصاف مهمی درباره ملک از جمله مالکیت، کشاورزی بودن، حق‌آبه و مشخصات واقعی ملک با واقعیت مطابقت نداشته است. سؤال این است که اگر بخواهیم علیه صاحب جواز، دعوی مسئولیت مدنی به دلیل بی‌احتیاطی، سهل‌انگاری، واگذاری مهر و قراردادها و فراهم کردن بستر سوءاستفاده از اعتبار بنگاه مطرح کنیم، آیا لازم است حتماً ثابت شود که شخص یا اشخاص تنظیم‌کننده قرارداد، عمداً اوصاف خلاف واقع را درج کرده‌اند یا با فروشندگان تبانی داشته‌اند؟ یا اینکه این دو موضوع از یکدیگر مستقل هستند و حتی اگر ثابت نشود تنظیم‌کنندگان قرارداد سوءنیت یا تبانی داشته‌اند، می‌توان استدلال کرد که خودِ واگذاری مهر و اوراق قرارداد، عدم نظارت صاحب جواز و اجازه استفاده اشخاص ثالث از نام و اعتبار بنگاه بدون احراز هویت، مالکیت و صحت مفاد قرارداد، نوعی بی‌احتیاطی و تقصیر حرفه‌ای مستقل محسوب می‌شود؟ به عبارت دیگر، آیا برای مسئولیت مدنی صاحب جواز، کافی است ثابت شود که: مهر و اوراق رسمی بنگاه در اختیار اشخاص ثالث قرار گرفته؛ صاحب جواز در زمان تنظیم قرارداد حضور و نظارت نداشته؛ قرارداد با استفاده از نام و مهر او برای خریدار ظاهر معتبر و قابل اعتماد ایجاد کرده؛ هیچ نظارت و بررسی مؤثری نسبت به هویت فروشندگان، مالکیت و مفاد قرارداد انجام نشده؛ و در نتیجه این وضعیت، خریدار به معامله اعتماد کرده و متحمل ضرر شده است؛ یا حتماً باید سوءنیت یا تبانی تنظیم‌کنندگان قرارداد نیز اثبات شود؟ همچنین اگر تبانی یا عمد تنظیم‌کنندگان قابل اثبات نباشد، آیا همچنان می‌توان مسئولیت صاحب جواز را بر مبنای تقصیر، بی‌احتیاطی، تسبیب و ایجاد بستر سوءاستفاده از اعتبار بنگاه مطرح و خسارات وارده را از وی مطالبه کرد؟