حریم (فاصله بهداشتی و زیست‌محیطی) پرورش ماهیان خاویاری در روستا معمولاً بین ۵۰ تا ۱۰۰ متر است، اما مقدار دقیق آن طبق دستورالعمل رسمی «ضوابط و مقررات بهداشتی مراکز تکثیر ماهیان خاویاری» تعیین می‌شود.
این دستورالعمل توسط سازمان دامپزشکی و شیلات تدوین شده

طبق ضوابط رسمی، حریم بهداشتی مراکز خاویاری شامل فاصله از موارد زیر است:

۱- منازل مسکونی روستا
۲- دامداری‌ها و مرغداری‌ها
۳- چاه‌های آب شرب و منابع آب سطحی
۴-مراکز نگهداری سایر آبزیان
۵- مناطق دفع پسماند و فاضلاب

این فاصله برای جلوگیری از انتقال بیماری، آلودگی آب و رعایت اصول قرنطینه‌ای تعیین می‌شود.

حریم پرورش ماهی با منزل مسکونی طبق ضوابط محیط زیست تعیین می‌شود.