در بررسی این موضوع، دو نکته کلیدی وجود دارد: 1. وضعیت حقوقی مدت پیگرد قضایی و برائت: طبق ماده 96 قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران، مدت زمان حضور در خدمت یا اشتغال در مشاغل مورد قبول نظامی، به‌عنوان سابقه خدمتی محسوب می‌شود. در این پرونده، شخص از سال 1379 تا 1393 تحت پیگرد بوده و نهایتاً تبرئه شده است. بنابراین، از نظر قانونی، اتهامی علیه وی ثابت نشده و نباید از حقوق قانونی خود محروم بماند. 2. مبنای طرح دعوی در دیوان عدالت اداری: دیوان عدالت اداری مرجع رسیدگی به شکایات از نهادهای دولتی، از جمله نیروهای مسلح، در خصوص حقوق و مزایای قانونی کارکنان است. با توجه به اینکه حکم برائت وی قطعی شده، وی می‌تواند درخواست کند که مدت مذکور به‌عنوان سابقه خدمت منظور شود. همچنین، در صورت رد درخواست توسط نزاجا، شاکی حق مراجعه به دیوان عدالت اداری را دارد. پاسخ به پرسش‌ها: الف: آیا شکایت مطروحه وارد می‌باشد؟ ✅ بله، شکایت وارد است. دلایل: 1. حکم برائت قطعی صادر شده و نشان می‌دهد که اتهام منتسب به شاکی بی‌اساس بوده است. 2. مطابق ماده 96 قانون آجا، مدت زمان خدمت (در صورت نبود محکومیت) باید به‌عنوان سابقه محسوب شود. 3. محرومیت از حقوق و مزایای قانونی در دوره‌ای که فرد بی‌گناه شناخته شده، نقض حقوق مکتسبه محسوب می‌شود. ب: شاکی از چه مزایایی برخوردار می‌گردد؟ در صورت پذیرش درخواست شاکی: 1. احتساب مدت مذکور به‌عنوان سابقه خدمت، که در افزایش حقوق بازنشستگی و سایر مزایای مربوط مؤثر است. 2. پرداخت حقوق معوقه در صورتی که در آن مدت استحقاق دریافت آن را داشته باشد. 3. بهره‌مندی از امتیازات رفاهی و شغلی که در صورت ادامه خدمت شامل او می‌شود (نظیر ترفیع، مزایای بازنشستگی و غیره). نتیجه‌گیری: با توجه به قطعی بودن حکم برائت، شاکی حق قانونی دارد که مدت مذکور به‌عنوان سابقه خدمتی او لحاظ گردد و مزایای متعلقه را دریافت کند.

به نظر می‌رسد که شکایت وارد می‌باشد و شاکی از حقوق و مزایا برخوردار می‌گردد.