همان گونه که در نظریه شماره 35079/30/88 مورخ 11/5/88 فقهای محترم شورای نگهبان آمده است مهریه همان است که در ضمن عقد نکاح تعیین گردیده و افزایش آن بعد از عقد آن هم با اقرارنامه شرعاً صحیح نیست به عبارت دیگر درصورتی که در ضمن عقد نکاح مهریه تعیین نشده باشد بعد از عقد طرفین می توانند در مورد میزان مهریه توافق و تراضی نمایند و در صورت عدم تراضی نوبت به مهرالمثل می رسد و لکن وقتی در ضمن عقد مهر تعیین شده و زوجه مهرالمسمی دارد افزایش آن با اقرارنامه صحیح نیست و این چنین اقراری باطل و بلااثر است و درنتیجه اقرارنامه رسمی که بر مبنای این اقرار تنظیم می گردد باطل و بلااثر است