سلام. چهار سال است که ازدواج کرده ایم. زنم فردی بسیار منفی نگر و شکاک است. همواره فکر میکند که بقیه در حال توطئه بر علیه او هستند. بارها مشاوره رفته ایم ولی هیچ فایده ای نداشت است. اگر مشاور بر خلاف نظر او حرفی بزند به هیچ وجه قبول نمیکند و مشاور را نیز متهم به هم دستی با من میکند یا دستکم او را بیسواد خواهد خواند. متاسفانه ایشان به علت منفی نگری مفرط در حال صدمه روانی به فرزندمان است (دختر 4 ساله). ایشان همیشه به دخترمان میگوید که خانواده پدرت (به ویژه مادر بزرگ و عمه ) انسانهای بدی هستند و حرفهای منفی بسیار دیگر. بارها دخترم پیش همه گفته است که مادرش این حرفها را به او میزند. زنم کاری کرده است که دخترم حتی از صحبت تلفنی با خانواده من هراس دارد. همیشه نگران است که مادرش ناراحت شود. حتی اسم آنها را آرام و درگوشی به من میگوید. میترسد که مادرش ناراحت شود و او را دعوا کند. دخترم را از ارتباط با خانواده من میترساند. تهدیدش میکند. من بارها از او خواسته ام که این رفتار و گفتار را متوقف کند. با این رفتارش در حال ایجاد آسیب روانی عمیقی در فرزندمان است. بارها مشاوره رفته ایم ولی او همچنان این رفتار و گفتار را ادامه میدهد. میدانم که اقدام حقوقی و قضایی آخرین راهکار است و قطعا راهکار مناسبی نیست و قطعا تبعات زیادی خواهد داشت ولی واقعا ناچارم و میخواهم که انجام دهم. از وکلای مجرب سایت تقاضا دارم بنده را راهنمایی کنند که چطور میتوانم اقدام قانونی مناسب انجام دهم. با چه عنوانی میتوانم اقامه دعوا کنم؟ چه مدارک و مستنداتی باید ارائه دهم؟ به هر قیمتی و هر راهکاری باید این رفتار منفی را متوقف کنم. بسیار متشکرم.