سلام بنده خانم هستم و 4 ساله ازدواج کردم، پارسال همسرم متوجه شدن حامله هستم و چون زود تشخیص دادیم ایشون با تهدید به اینکه بچه نمیخان و شرایط جور نیست و میذارن میرن و باید خودم تنهایی بزرگش کنم خودمو میکشم و اینها با شکنجه روانی ک بهم دادن برخلاف میل باطنی منو مجبور به سقط کردن،بعد از این قضیه بنده افسردگی گرفتم و ایشون اصلا اهمیتی براشون نداره درس خوندن و امسال معلم شدن،و هنوزم مخالف بچه هستن و از ناراحتی بنده خوشحال، تو این چند سال با وجود اصرار من یه مسافرت کوچیک نرفتیم حتی، مثلا میرم پیاده روی یا بیرون تنها بخام برم عصبانی میشن، ایشون دو ساله جای خوابش رو جدا کرده کلا خود رای و بی مسئولیتن بنده 30 سالمه و استرسی که از این قضیه دارم زندگیمو مختل کرده چون میدونم حتی ایشون با اصرار من راضی هم بشن فردا تمام بار مسئولیت زندگی تنها با من خاهد بود و اعتراضی کنم ایشون میگه خودت خاستی با مشاور صحبت کردم با توجه به مشخصات گفتن ایشون اختلال خودشیفتگی داره،هر چقد باهاشون منطقی صحبت شه اصلا قبول نمیکنن فقط نظر خودشون مهمه. بسیار خودخواه منفعت طلب و بازیگر قهاری برای مظلوم نمایی پیش دیگرانند خیلی دروغ میگن و هر چیزی بگم انکار میکنن و وانمود میکنن بنده از خودم میگم با توجه به حرفام من چجوری ثابت کنم اینارو که بتونم جدا شم چون ایشون اصلا حس همدلی حمایت و هیچ توجهی مگه منفعتی توش باشه بهم ندارن خاهش میکنم راهنماییم کنید