طرفین در رابطه زوجیت موقت، از یکدیگر، ارث نمیبرند و از آنجا که ارث، از قواعد آمره، در حقوق ایران، محسوب میشود و نمیتوان خلاف قواعد آمره، توافق نمود، شرط توارث، در عقد موقت، وجهه قانونی ندارد.
حضانت فرزندان پس از فوت پدر به طور معمول به مادر واگذار میشود. طبق ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی، حضانت فرزندان دختر و پسر تا سن ۷ سالگی با مادر است. پس از این سن، دادگاه با توجه به مصلحت کودک تصمیم میگیرد که حضانت به چه کسی واگذار شود. حضانت فرزندان پس از فوت پدر میتواند به دلایل خاصی مانند عدم صلاحیت مادر به دیگر اقوام نزدیک یا حتی پدربزرگ و مادربزرگ سپرده شود.
طلاق توافقی زمانی انجام میشود که هر دو زوج با جدایی موافق باشند و بر سر مسائل مهمی مانند مهریه، نفقه، جهیزیه و حضانت فرزند به توافق کامل برسند. این توافقها در دادگاه يا خارج از دادگاه در حضور وكيل دادگسترى و ثبت در دفتر اسناد رسمى معتبر و قابل پذیرش است.
عقد موقت که به آن، متعه یا در عرف، صیغه نیز می گویند، از جمله انواع نکاح بوده که به واسطه آن، زن و مرد، می توانند، برای مدتی معلوم که اختیار تعیین آن، با طرفین عقد است، با مهریه معلوم، به زوجیت یکدیگر درآیند. شرط صحت این عقد، تعیین مدت و مهر معلوم است و عدم تعیین این دو امر، سبب بطلان عقد واقع شده می گردد.