حق حبس زوجه در مطالبه مهریه
حق حبس در نکاح ریشه فقهی دارد و بهموجب ماده ۱۰۸۲ قانون مدنی، به محض وقوع عقد نکاح، زوجه مالک مهر میشود. بر این اساس، زوجه میتواند تا زمانی که مهریه بهطور کامل به او تسلیم نشده، از انجام برخی تکالیف زناشویی خودداری کند، بدون آنکه این امتناع مسئولیتی برای او ایجاد نماید.
عبارت «از ایفای وظایفی که در مقابل شوهر دارد» به «از تمکین خاص» تغییر یافت؛ یعنی زن میتواند تا پرداخت کامل مهریه (در صورت حال بودن آن)، از رابطه زناشویی امتناع ورزد، بدون آنکه این امتناع موجب قطع نفقه او شود. این اصلاح، دامنه حق حبس را بهطور دقیقتر تعریف کرده و آن را محدود به تمکین خاص نموده است.
شرایط اعمال حق حبس
برای بهرهمندی از حق حبس، دو شرط اساسی باید محقق باشد:
۱. حال بودن مهریه: مهر میتواند کلاً یا جزئاً حال یا مؤجل باشد؛ اگر مهر مدتدار باشد، زمانی زوجه حق مطالبه دارد که مدت سپری شود و پیش از آن نمیتواند از حق حبس استفاده کند.
۲. عدم تحقق تمکین خاص پیش از مطالبه: حق حبس زمانی قابلاعمال است که زوجه پیش از دریافت مهریه، تمکین خاص انجام نداده باشد.
آیا تمکین عام حق حبس را ساقط میکند؟
طبق رأی وحدت رویه شماره ۷۱۸ هیئت عمومی دیوان عالی کشور، تمکین عام (نه خاص) از سوی زوجه، موجب اسقاط حق حبس نمیگردد. بهعبارت دیگر، حضور زن در منزل مشترک و ایفای سایر وظایف مشترک زندگی، مانع از اعمال حق حبس نسبت به تمکین خاص نیست.
اثر حق حبس بر نفقه
نکته حیاتی این است که امتناع زن از تمکین در چارچوب حق حبس، نشوز محسوب نمیشود و مسقط حق نفقه او نخواهد بود؛ مرد همچنان تا پرداخت کامل مهریه، موظف به پرداخت نفقه زوجه است.
پیشتر، پذیرش اعسار زوج یا صدور حکم تقسیط مهریه توسط دادگاه، سبب سقوط حق حبس زن میشد. با اصلاح اخیر، این بند حذف شده و حق حبس زن حتی در صورت تقسیط مهریه توسط دادگاه، همچنان باقی میماند — تغییری که از منظر کارشناسان، در جهت تقویت جایگاه حقوقی زوجه ارزیابی میشود.
حق حبس ابزاری قانونی برای تضمین پرداخت مهریه است که به زوجه اجازه میدهد تا وصول کامل مهر حالشده، از تمکین خاص امتناع کند، بدون آنکه نفقه او قطع شود. با اصلاحات اخیر قانون مدنی، این حق تحکیم بیشتری یافته و حتی در صورت تقسیط مهریه نیز پابرجا باقی میماند.
نظر یا سوال خود را بنویسید
پاسخ وکیل بعد از بررسی زیر همین مطلب نمایش داده میشود.