کارشناسی حقوق، دانشگاه تهران
کارشناسی ارشد حقوق کیفری اطفال و نوجوانان، دانشگاه تهران
رتبه 2 آزمون وکالت؛ کانون وکلای دادگستری خراسان
قبول پرونده در کلیه دعاوی حقوقی و شکایات کیفری (تجربه پرونده های خانواده، ارث، دعاوی مالی، قراردادی، شرکت ها، امور کیفری در زمینه کلاهبرداری، خیانت در امانت، سرقت، توهین، افترا و ...)
مؤلف کتب تخصصی در زمینه مطالعات جرم شناختی (جرم شناسی کودک و نوجوان، پیشگیری از بزهکاری کودک و نوجوان، تألیف در دانشنامه اصول قانونگذاری، دانشنامه علوم جنایی اطفال و نوجوانان، تألیف در دانشنامه روش تحقیق در علم حقوق و ...)
سلام
در حالت کلی، کوچه بنبست جزء معبر عمومی محسوب میشود و هیچیک از ساکنان صرفاً به دلیل اینکه دیوار منزلشان در امتداد کوچه قرار دارد، مالک آن قسمت از کوچه نیستند. بنابراین همسایه نمیتواند صرفاً بگوید «کنار دیوار خانه من پارک نکنید»؛ مگر اینکه پارک خودرو موجب ایجاد مزاحمت یا سد معبر شود.
اما چند نکته مهم وجود دارد:
پارک کردن جلوی درب پارکینگ دیگران ممنوع است؛ حتی اگر صاحب خودرو ساکن همان کوچه باشد.
اگر پارک خودرو باعث شود ورود و خروج سایر ساکنان یا خودروهای امدادی و خدماتی با مشکل مواجه شود، میتواند مصداق مزاحمت باشد.
اگر جلوی درب منزل خودتان پارک میکنید ولی در عمل راه استفاده از پارکینگ همسایه روبهرو را میبندید یا خروج و ورود او را دشوار میکنید، حق اعتراض خواهد داشت.
سابقه اختلاف سال ۱۳۶۲ و تلاش همسایه برای تصرف بخشی از کوچه، به خودی خود حقی برای او نسبت به کوچه ایجاد نمیکند و اگر آن زمان از تصرف جلوگیری شده، کوچه همچنان تابع وضعیت قانونی خود است.
توصیه میکنم موضوع را از بحثهای قدیمی و شخصی جدا کنید. ملاک قانونی این است که آیا پارک خودرو مزاحم حق عبور و مرور یا استفاده مشروع دیگران از ملکشان میشود یا خیر؛ نه اینکه چه کسی زودتر در آن محل ساکن بوده یا چه اختلافاتی در گذشته وجود داشته است.
اگر عرض کوچه، محل دقیق پارکینگ و نحوه قرار گرفتن خانهها را توضیح دهید، میتوانم دقیقتر نظر بدهم که در وضعیت شما اعتراض همسایه از نظر حقوقی موجه است یا خیر.
اگر شناسنامه فرزند صادر شده باشد، تغییر نام از «تیام» به «آریشاه» به سادگی و صرفاً به دلیل تغییر سلیقه یکی از والدین امکانپذیر نیست. معمولاً برای تغییر نام باید یکی از شرایط قانونی تغییر نام وجود داشته باشد و صرف عدم علاقه پدر یا مادر کافی نیست. ( از جمله؛ نامهای موهن، زننده یا دارای معنای نامناسب، نامهایی که موجب تحقیر یا تمسخر صاحب نام میشوند، نامهای نامتناسب با جنسیت، اشتباهات ثبت و نگارش در نام، نامهای مرکب نامأنوس یا نامتعارف در برخی موارد، تغییر نام به نامهای مذهبی یا متناسبتر در مواردی که در دستورالعملهای ثبت احوال پیشبینی شده است.)
اما اگر کودک فقط ۱۰ روزه است و هنوز شناسنامه صادر نشده یا ثبت نهایی نام انجام نشده باشد، بهتر است هرچه سریعتر به اداره ثبت احوال مراجعه کنید؛ در برخی موارد قبل از تکمیل فرایند ثبت، امکان اصلاح وجود دارد.
از نظر خانوادگی نیز پیشنهاد میکنم قبل از هر اقدام اداری یا حقوقی، با همسرتان به یک توافق مشترک برسید. نام فرزند چیزی است که سالها همراه او خواهد بود و بهتر است حاصل رضایت هر دو والد باشد تا بعدها به موضوعی تنشزا در خانواده تبدیل نشود.
بله، در صورت احراز قصور یا تخلف حرفهای دندانپزشک، امکان طرح شکایت وجود دارد؛ اما صرف طولانی شدن درمان یا لق شدن دندانها به تنهایی برای محکومیت پزشک کافی نیست.
در موضوعی که توضیح دادهاید، مواردی مانند:
عدم پیگیری منظم روند درمان برای چند ماه،
باقی ماندن فک بالا و پایین بدون سیم برای مدت طولانی،
احتمال تشخیص دیرهنگام تداخل دندانی (برخورد دندانها)،
و بازگشت تدریجی دندانها به وضعیت قبل،
میتواند از سوی مرجع رسیدگی بررسی شود که آیا ناشی از عوارض معمول درمان بوده یا ناشی از قصور درمانی.
توصیه میکنم قبل از هر اقدامی:
1. پرونده درمانی، رادیوگرافیها و عکسهای قبل و بعد را دریافت و نگهداری کنید.
2. در صورت امکان، از کلینیک رونوشت سوابق مراجعات خود را بگیرید.
3. برای ارزیابی وضعیت فعلی، از یک متخصص ارتودنسی دیگر نیز نظر مکتوب بگیرید؛ اگرچه رسیدگی به این مسئله یقینا به کارشناسی ارجاع خواهد شد. با این حال چه در قالب تامین دلیل به صورت رسمی و چه غیر رسمی، اینکار خالی از فایده نیست.
اگر معتقدید آسیب یا هزینه اضافی به شما وارد شده، میتوانید ابتدا از طریق سازمان نظام پزشکی اقدام کنید و درصورت نرسیدن به مقصود از طریق مراجع صالح کیفری اقدام به طرح شکایت کنید تا موضوع به کارشناسی ارجاع شود.
از نظر اخلاقی نیز بهتر است ابتدا نظر یک متخصص مستقل را بگیرید؛ زیرا گاهی آنچه برای بیمار نشانه خطا به نظر میرسد، از دید کارشناسی بخشی از عوارض شناختهشده درمان ارتودنسی است و نظر کارشناس نقش تعیینکننده دارد.
سلام. بله، در بسیاری از موارد وراث میتوانند پیگیری اخذ سندی را که متوفی آغاز کرده بوده ادامه دهند.
پیشنهاد میکنم ابتدا با در دست داشتن گواهی انحصار وراثت، گواهی فوت پدر، مدارک مربوط به ملک و هرگونه رسید یا پروندهای که نشان دهد ایشان در سال ۱۳۷۱ برای اخذ سند اقدام کردهاند به اداره ثبت اسناد و املاک محل وقوع ملک مراجعه کنید و استعلام بگیرید که آیا پرونده ثبتی هنوز موجود است یا خیر.
اگر پرونده قبلی موجود باشد، معمولاً وراث میتوانند به قائممقامی متوفی ادامه کار را پیگیری کنند. اگر پروندهای یافت نشود یا ملک همچنان فاقد سابقه ثبتی مؤثر باشد، بسته به وضعیت ملک ممکن است لازم باشد از طریق هیأت موضوع قانون تعیین تکلیف وضعیت ثبتی اراضی و ساختمانهای فاقد سند رسمی یا از طریق دادگاه اقدام شود.
توصیه میشود پیش از هر اقدامی، وضعیت ثبتی ملک و مدارک موجود دقیقاً بررسی شود؛ زیرا مسیر قانونی اخذ سند به نوع تصرف، سابقه ثبتی زمین و مدارک مالکیت بستگی دارد.
بله، اگر خواهرتان به شما فحاشی می کند، در صورت وجود دلایل مستند و قابل اثبات مانند (شاهد کافی، پیام، صوت و ...) امکان طرح شکایت تحت عنوان توهین به اشخاص عادی وجود دارد.
بنابراین، در برخی شرایط امکان شکایت کیفری یا طرح دعوای حقوقی علیه خواهر (یا هر شخص دیگری) به دلیل توهین یا رفتارهای آسیبزننده وجود دارد؛ اما صرف «تحقیر کردن» همیشه جرم محسوب نمیشود و باید دید رفتار ایشان از نظر قانونی در چه قالبی قرار میگیرد.
با این حال، چون موضوع امری خانوادگی است، بهتر است پیش از مراجعه به مراجع قضایی، از گفتوگو، میانجیگری بزرگان خانواده یا مشاوره خانوادگی استفاده شود. طرح شکایت معمولاً آخرین راهحل است؛ بهویژه زمانی که رفتارهای توهینآمیز ادامهدار باشد و راههای مسالمتآمیز نتیجه ندهد.
مشاوره حضوری
